Η καμπύλη του διαγράμματος είχε την αναμενόμενη πορεία. Για αυτούς που άκουσαν τις πρώτες δύο κυκλοφορίες του Jimmy Needham—2006's Speak και 2008's Not Without Love— η πρόοδος του τοπικού καλλιτέχνη του Houston είχε το ίδιο εντυπωσιακό ρυθμό όπως πριν το Nightlights. Ενώ οι πρώτοι δίσκοι έδειχναν το τεράστιο δυναμικό, οι σίγουρες ποπ υποδομές του Needham ακούγονται οληκληρωμένες.

Το "Moving to Zion" συνδυάζει τους ήχους τύπου Gavin DeGraw με ακούσματα gospel. Ιδιαίτερα η χωροδία στο κλείσιμο είναι μια όμορφη προσθήκη που δείχνει ότι ο Needham μαθαίνει πως να εκθέτη την τέχνη του. Το πρώτο του single "Yours to Take" ξεπερνάει το "Firefly" από τον δίσκο Not Without Love στο πόσο παιχνιδιάρικο είναι, με το παιδικό πιάνο στην εισαγωγή και το ηλιόλουστο ποπ ρεφραίν. Το παίξιμο με τις λέξεις στο "Being Small" θυμίζει παλιές αναλογίες. Δεν είναι βέβαια κάθε πείραμα επιτυχής. Το "Grace Amazing" περιπλέκει περίεργο ραπ και ηλεκτρική κιθάρα. Η επανέκδοση του "How Sweet It Is" ακούγετε σαν τραγούδι από το ριάλιτυ "American Idol". Παρόλα αυτά το Nightlights κρατάει την σύνθεση του, μέσα από μερικά περιττά βήματα, για να αφήσει μια καλή εντύπωση, ότι ο Jimmy Needham είναι ένας πολύ καλός, νέος τραγουδοποιός.

Του Matt Conner και μετάφραση Μανώλης Ταβλάκης

Πρωτότυπο άρθρο